Πολιτεία Πλάτωνα περι Ιδεών – Politeia Platon and Theory of Ideas

plato the caveΣτο διάλογο Πολιτεία ο Πλάτων έκανε εκτενή αναφορά στο θέμα της παιδείας και της απόκτησης της γνώσης. Τόσο στην αλληγορία του Ήλιου και της Γραμμής όσο και του Σπηλαίου προβάλλονταν έμμεσα οι απόψεις του για την κατάκτηση της Ιδέας του Αγαθού την οποία θεωρούσε ως το αίτιο αναζήτησης της αλήθειας και προσέγγισης της γνώσης. Συνέχεια

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Φιλοσοφία | Ετικετοποιημένο , , , , , | Σχολιάστε

Συμπόσιο Πλάτωνα περί Έρωτος – Symposium Plato about Eros

Plato's_Symposium_-_Anselm_Feuerbach

Τα φιλοσοφικά συγγράμματα του Πλάτωνα Συμπόσιο και Πολιτεία συγκαταλέγονται στα έργα της μέσης περιόδου της ζωής του, όπως εξάλλου ο Μένων και ο Φαίδρος. Συνέχεια

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Φιλοσοφία | Ετικετοποιημένο , | Σχολιάστε

Ο κλεμμένος φάκελος – Stolen document, Karel Čapek

Painting-RobotΤο πρωί, στις τρεις, χτύπησε το τηλέφωνο του Φρουραρχείου: «Εδώ συνταγματάρχης Χαμπλ του Γενικού Επιτελείου. Στείλτε μου αμέσως δυο άνδρες της Στρατιωτικής Αστυνομίας. Και να ειδοποιήσουν αμέσως και τον αντισυνταγματάρχη Βίρζαλ, μάλιστα, ναι, βεβαίως της Υπηρεσίας Πληροφοριών. Ας πάρει αμάξι. Γρήγορα, είπα!..». Αυτό ήταν. Συνέχεια

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Λογοτεχνία | Ετικετοποιημένο , | Σχολιάστε

Μια τίμια γυναίκα – An Honest Finder, Jaroslav Hašek

Apple_Harvest_by_Camille_PissarroΧαρκατηριστικό γνώρισμα των ανθρώπων, είναι να μην επιστρέφουν τα πράγματα που βρίσκουν. Οι άνθρωποι γενικά έχουν πολύ ελαστική συνείδηση, όταν βρίσκουν ξένα πράγματα. Δεν κάνουν καμιά προσπάθεια να τα επιστρέψουν. Τους τραβούν σαν μαγνήτες τα ξένα αυτά πράγματα. Τα νιώθουν δικά τους και πολύ δύσκολα μπορούν να τ’ αποχωριστούν. Εξάλλου, το να χάνει κανείς κάτι έγινε καθημερινό φαινόμενο πια. Διαφορετικά η πρώτη φράση θα έχανε την αξία της. Συνέχεια

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Λογοτεχνία | Ετικετοποιημένο , | Σχολιάστε

Η θεώρηση της φυσής την Ρομαντική περιοδο – Goethe J.W «Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου», Kleist H. «Ο σεισμός στη Χιλή» – Nature and Romanticism

Seashore_with_Shipwreck_by_MoonlightΤο μυθιστόρημα του Johann Wolfgang von Goethe (1749 – 1832) «Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου» αποτέλεσε το πιο αντιπροσωπευτικό βιβλίο του κινήματος «Θύελλα και Ορμή» και τον πρόδρομο του γερμανικού ρομαντισμού. Το έργο αυτό που εκδόθηκε το 1774 είχε τη μορφή επιστολών και διαπραγματευόταν τον ανεκπλήρωτο έρωτα του Βέρθερου προς τη Λόττε.

Συνέχεια

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Λογοτεχνία | Ετικετοποιημένο | Σχολιάστε

Ρομαντισμός και Φύση – Romanticism and Literature

Philipp Jakob LoutherbourgΗ πνευματική επανάσταση που συντελέστηκε στον ευρωπαϊκό χώρο και κυρίως στην Αγγλία το 17ο και 18ο αιώνα και εκφράστηκε με τον Isaac Newton (1642 – 1727), τον John Locke (1632 – 1704) και το David Hume (1711 – 1776) αποτέλεσε την έμπνευση του πολιτιστικού κινήματος του Διαφωτισμού.

Συνέχεια

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Λογοτεχνία | Ετικετοποιημένο | Σχολιάστε

Το έργο Τέχνης – A work of Art, Anton Chekhov

Johan Zoffany-Tribuna of the UffiziΜισάνοιξε η πόρτα  του γραφείου του γιατρού Κοσέλκωφ κι ο Σάσα Σμυρνώφ, μοναχογιός της μαμάς του, παρουσιάστηκε, σφίγγοντας κάτω απ’ τη μασχάλη του ένα πακέτο τυλιγμένο μ’ εφημερίδα.
– Λοιπόν, αγαπητό μου παιδί, αναφώνησε με θέρμη ο γιατρός. Πώς αισθάνεστε σήμερα; Τι καλά νέα μας φέρνετε;

Συνέχεια

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Λογοτεχνία | Ετικετοποιημένο , | Σχολιάστε

Η σιωπή των σειρήνων – Das Schweigen der Sirenen, Franz Kafka

Ulysses and the SirensΟπου αποδεικνύεται οτι σωτήρια μπορεί να φανούν και τα ανεπαρκή, ακόμη και τα παιδαριώδη μέσα:Για να προφυλαχτεί από τις Σειρήνες, ο Οδυσσέας έφραξε τα αυτιά του με κερί και έβαλε να τον αλυσοδέσουν στο κατάρτι. Κάτι ανάλογο, ασφαλώς, θα μπορούσαν να κάνουν ανέκαθεν όλοι οι ταξιδιώτες -εκτός από εκείνους που οι Σειρήνες πρόφταιναν να τους σαγηνεύσουν από μακριά- ήταν όμως παγκοσμίως γνωστό ότι δεν ωφελούσε.

Συνέχεια

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Λογοτεχνία | Ετικετοποιημένο , | Σχολιάστε

Το κληροδότημα – Le legs, Guy de Maupassant

A Sunday on La Grande JatteΟ κύριος και η κυρία ΣΕΡΜΠΟΥΑ αποτελείωναν το γεύμα τους, με ύφος δύσθυμο, ο ένας απέναντι στον άλλο.
Η κυρία Σερμπουά, μια μικροκαμωμένη ξανθούλα με ροδαλή επιδερμίδα, γαλανά μάτια, απαλές κινήσεις, έτρωγε αργά χωρίς να σηκώνει το κεφάλι της, σαν να την απασχολούσε μια θλιβερή κι επίμονη σκέψη.
Ο Σερμπουά, ψηλός, δυνατός, με φαβορίτες και ύφος υπουργού ή επιχειρηματία, φαινόταν νευρικός και συλλογισμένος.

Συνέχεια

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Λογοτεχνία | Ετικετοποιημένο , | Σχολιάστε